Joanna Mudrowska

Joanna Mudrowska. 25 lat. Jestem nieprzyzwoitą marzycielką i uwielbiam robić to, na co mam ochotę i to co kocham. Takim sposobem stałam się artystką, żyjącą ze swojej sztuki. Zajmuję się rysunkiem od zawsze, od 2 lat pokazuję swoją twórczość szerszej publiczności. Mam już na swoim koncie 4 wystawy indywidualne w Warszawie oraz jedną grupową w galerii Duży Pokój, moja praca brała też udział w wystawie galerii East and Prints w Londynie.

Moja twórczość jest ściśle związana z kobiecością i jej odkrywaniem. Skupiam się na wolności i ciele nieskrępowanym zasadami. To trochę dyskusja z samą sobą odnośnie nagości i kobiecości. Przemyślenia o dojrzewaniu jako kobieta, o którym mało się rozmawia. Dostrzeganie zmian w moim ciele oraz w swiom podejściu do cielesności. Wszystko zapisuję w postaci swoich grafik. Kobiety, które tworzę są anonimowe, jednak ściśle powiązane z moimi emocjami.

Uważam, że ciało jest naszym prawem i wolnością. Moje ciało należy tylko do mnie. Mogę z nim zrobić co tylko chcę. Mogę je zmieniać dowolnie: kolorować je, pokazywać lub schować przed światem. Mogę nawet je zniszczyć jeśli mam ochotę. Kocham je. Moje ciało nie jest idealne, ale to ono daje mi siłę. To wolność. W swojej twórczości staram się pokazać tę wolność, którą czuję i przekonać do niej innych. Pamiętajmy, że na początku zawsze jest nagość i nie ma niczego bardziej naturalnego i ludzkiego zarazem.

Po godzinach jestem uzależniona od serialu “Przyjaciele”, pizzy oraz kawy i hiszpańskiej kultury. Uwielbiam złoto, brokat i kolorowe światła (ogólnie przepych i minimalizm są piękne). Nienawidzę jak ktoś rzuca paczką chipsów i nie dba o to, że mogą się pokruszyć. Nie mogę przejść też obojętnie obok otwartych wieczek od szamponów pod prysznicem.